Bewertung von manexplorer im Detail
manexplorer
Γλυφάδα, Griechenland99%
Άγχος, ρουτίνα και καθημερινότητα κυριεύουν τις ζωές μας. Η κοινή σκέψη μας ταξιδεύει στον χώρο και στον χρόνο προσπαθώντας να διακρίνει κάποιο αχνό έστω φώς αισιοδοξίας. Ένα θαμπό ίχνος του διακρίνεται κάποιες συγκεκριμένες ημέρες του χρόνου. Είναι αυτές οι μέρες που οι πόλεις φοράνε τα γιορτινά τους και οι περισσότεροι άνθρωποι πετάνε από πάνω τους την μονοτονία που τους κατακλύζει τους υπόλοιπους μήνες και βγαίνουν στους δρόμους ελπίζοντας. Είναι η εποχή που τους περνάει ένα μήνυμα αισιοδοξίας και τους ταξιδεύει έστω και λίγο από την πικρή πραγματικότητα στο παραμύθι και από την αλήθεια στο όνειρο. Είναι Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, Φώτα και στους δρόμους όλοι προσπαθούν να θυμηθούν την εποχή που ήταν παιδιά, που περπατούσαν και γιόρταζαν ανέμελα χωρίς έννοιες και στεναχώριες. Όλοι προσπαθούν να θυμηθούν το παραμύθι που βίωναν κάτω από τα πολύχρωμα φωτάκια στα σπίτια, στους δρόμους και στις πλατείες, ανάμεσα στους χριστουγεννιάτικους ήχους και στα στολισμένα δέντρα. Παρέα με τους πονηρούς καλικάτζαρους, που πριονίζουν το δέντρο που στηρίζει τη γή και που πειράζουν τους ανθρώπους, παρέα με τις καλές νεράιδες και τα ξωτικά αλλά και με αγγελάκια και κάθε λογής χριστουγεννιάτικα πλάσματα.
Σε όλη την Ελλάδα τα χριστουγεννιάτικα ήθη και έθιμα γεμίζουν την γιορτινή ατμόσφαιρα με εικόνες και ήχους μιας ξεχασμένης εποχής. Το θρησκευτικό συναίσθημα συναντάει τα αρχαία έθιμα που έχουν δανείσει πολλά στοιχεία που διακρίνονται από πολλές γιορτινές εκδηλώσεις. Το δωδεκαήμερο ξεκινάει με μουσικές παραστάσεις και τραπέζια με τοπικές λιχουδιές και κρασί να προσφέρονται σε αφθονία. Σε πολλά χωριά οι άντρες ντυμένοι με τις παραδοσιακές τοπικές στολές και με όργανα στα χέρια βγαίνουν στους δρόμους και πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι για να πούν τα τοπικά κάλαντα. Οι νοικοκυρές τους προσφέρουν γλυκά κι εκείνοι φεύγουν τραγουδώντας και χορεύοντας. Σε μερικές περιοχές κάνουν αναπαράσταση της πορείας της Παναγίας και του Ιωσήφ προς την φάτνη ενώ αλλού ανάβουν φωτιές για να διώξουν τους καλικάντζαρους. Αλλού ντυμένοι σαν καλικάντζαροι κυκλοφορούν από σπίτι σε σπίτι πειράζοντας τους ιδιοκτήτες και δεν φεύγουν αν δεν πάρουν τα απαιτούμενα γλυκά. Εκεί ξαφνικά ξεπετάγεται κι ένας παπάς που τους παίρνει στο κυνήγι με μια μαγκούρα.. Τα παιδιά πηγαίνουν στα σπίτια για να πούν τα κάλαντα και να κάνουν το γούρικο ποδαρικό αλλά όχι την ημέρα, λίγο πρίν το ξημέρωμα και παίρνουν αντί για χρήματα ξηρούς καρπούς και φρούτα ενώ σε μερικά χωριά οι γηραιότεροι ανάβουν όλα τα καντήλια στα κοιμητήρια. Οι εκκλησίες γεμίζουν και οι προσευχές γίνονται με ευλάβεια για να εισακουστούν οι ευχές των προσκυνητών..
Οι δυο γερο ασπρομάλληδες σε όλη την Ελλάδα έχουν την τιμητική τους. Ο γέρο Χρόνος με τα δώδεκα παιδιά του και ο Άγιος Βασίλης με τους ακολούθους του και το έλκηθρο που είναι πολύ γρήγορο. Πάντα τα παιδιά έχουν αυτή την απορία, πως δηλαδή σ’ ένα βράδυ μπορεί ο Άγιος Βασίλης και προλαβαίνει να μοιράσει σε όλα τα παιδάκια του κόσμου όλα αυτά τα δώρα. Οι γονείς έχοντας έτοιμη την απάντηση, τους λένε πως μπορεί γιατί είναι Άγιος και πως ταξιδεύει σε ένα μαγικό έλκηθρο που το σέρνουν μαγικοί τάρανδοί που τρέχουν γρήγορα σαν το φώς και πως τα παιχνίδια τα έφτιαχναν έναν ολόκληρο χρόνο στα μυστικά υπόγεια εργαστήρια οι βοηθοί του, τα ξωτικά και οι νάνοι. Στην πραγματικότητα όμως ο Άγιος Βασίλης δεν προλαβαίνει να πάει σε όλα τα παιδάκια. Πολλά από αυτά σε πολλά μέρη της γής δεν παίρνουν ποτέ δώρο από τον Άγιο..
Οι άνθρωποι προσπαθούν να ζήσουν για λίγο το παραμύθι τους. Να ζήσουν για λίγο σε έναν κόσμο που ο Άγιος Βασίλης είναι πραγματικός και που μοιράζει τα δώρα μέσα από τον τεράστιο σάκο του, τα ξωτικά είναι ζωντανά και οι καλικάτζαροι κάνουν την εμφάνισή τους στην χριστουγεννιάτικη κουζίνα της γιαγιάς για να την μαγαρίσουν. Όλοι οι άνθρωποι αυτές τις μέρες γίνονται παιδιά και βλέπουν τον κόσμο με τα μάτια της χαμένης αθωότητας. Στις στολισμένες πλατείες τα μεγάλα παιδιά κρατάνε τα μικρά από το χέρι και ταξιδεύουν μαζί στο παραμύθι, βγάζουν μαζί φωτογραφίες αγκαλιά με τον ντυμένο Άγιο Βασίλη και ανεβαίνουν στο πόνι του, αγοράζουν ζαχαρωτά και γλυκά από την καραμελοχώρα και προσπαθούν να πείσουν την νεράιδα να τους αγγίξει με το μαγικό ραβδί της. Κάτω από το μεγάλο στολισμένο με χιλιάδες λαμπιόνια δέντρο της πλατείας, το καρουσέλ που έχει στηθεί περιμένει τα μικρά και τα μεγάλα παιδιά για να τους κάνει βόλτα. Τα κάλαντα αντηχούν σε όλες τις γειτονιές και οι παιδικές φωνούλες δένουν αρμονικά με τον ακαθόριστο ήχο των τριγώνων. Μερικά παιδιά φοράνε τον σκούφο του Άγιου Βασίλη και άλλα κρατάνε ένα καραβάκι. Το Ελληνικό σύμβολο που ξεχάστηκε γιατί αντικαταστάθηκε από το γνωστό αλλά ξενόφερτο δέντρο.
Παραμονή Χριστουγέννων. Να τα πούμε; Πέστε τα, πέστε τα.. Καλήν ημέραν άρχοντες και αν είναι ορισμός σας.. Οι άνθρωποι κοιτάζουν στον ουρανό μήπως δούν το φωτεινό άστρο που θα τους φέρει το προσωπικό μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας. Μερικοί μπορούν να το δούν, άλλοι πάλι όχι..
Χριστούγεννα και οι άνθρωποι χαμογελούν και ανταλλάσουν δώρα και λόγια αγάπης καθισμένοι όλοι μαζί στο γιορτινό τραπέζι. Είναι οι μέρες που οι ευχές μπορούν να γίνουν πραγματικότητα και πολλοί ελπίζουν σε θαύματα..
Αλλαγή του χρόνου και όλοι μαζί τραγουδούν.. γέρο χρόνε φύγε τώρα πάει η δική σου η σειρά, ήρθε ο νέος με τα δώρα, με τραγούδια και χαρά.. Κόβουν την βασιλόπιττα και όλοι αγωνιούν ποιος θα είναι ο κερδισμένος του φλουριού και ο τυχερός της νέας χρονιάς. Στους δρόμους οι παιδικές φωνούλες αντηχούν και πάλι. Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά ψηλή μου δεντρολιβανιά κι αρχή καλός μας χρόνος..
Φώτα και οι μέρες του παραμυθιού περνούν. Οι άνθρωποι ξαναμαζεύονται, αλλά αυτή τη φορά για να ξορκίσουν το κακό, διαβάζοντας εξορκιστικές ευχές στα νερά, για να το διώξουν μακριά, στα βάθη του ωκεανού. Οι καλικάτζαροι, τα παγανά φεύγουν και επιστρέφουν στα έγκατα της γής που πανικόβλητα τραγουδούν.. φεύγετε να φεύγουμε γιατί έρχεται οι τρελόπαππας με την αγιαστούρα του και με τη βρεχτούρα του..
Οι μαγικές γιορτινές μέρες που όλα μπορούσαν να συμβούν πέρασαν και πάλι γρήγορα και οι άνθρωποι επιστρέφουν από την Ονειροχώρα τους. Δεν μπορούν όμως ν’ αντέξουν χωρίς την ομορφιά του παραμυθιού και θα το αναζητήσουν και πάλι με άλλους τρόπους. Θα προσπαθήσουν τουλάχιστον μέσα στην καθημερινότητά τους να φαντάζονται, το μόνο που τους έμεινε ως ελπίδα και που δεν μπορεί να τους το στερήσει η ρουτίνα. Μέχρι το τέλος της χρονιάς όμως θα τους ακολουθεί αυτή η νοσταλγία των γιορτινών ημερών που έζησαν..
Christmas at Syntagma Sq10
