Bewertung von manexplorer im Detail
manexplorer
Γλυφάδα, Griechenland98%
ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Όταν ήμουν μικρός είχα συνδέσει το Εθνικό θέατρο με την ανέμελη παιδική διασκέδαση. Κι αυτό γιατί μια φορά το δίμηνο το δημοτικό σχολείο μου μας πήγαινε προαιρετικά για να παρακολουθούμε θεατρικές παραστάσεις. Όλα τα παιδάκια είμασταν ενθουσιασμένα και θυμάμαι χαρακτηριστικά στο τέλος της κάθε παράστασης που τρέχαμε στα παρασκήνια για να πάρουμε αυτόγραφα από τους ηθοποιούς, ενώ οι οδηγοί από τα πούλμαν κόρναραν ανυπόμονα για να φύγουμε. Έχω ακόμα το αυτόγραφο της γνωστής ηθοποιού Κάρμεν Ρουγγέρη που μου έγραψε τότε ανάμεσα στα άλλα να αγαπάω το θέατρο. Απο τότε πέρασαν αρκετά χρόνια και το εθνικό μας θέατρο το επισκέφτηκα πλέον ως μεγάλος, δυστυχώς όμως λιγότερες φορές απ’ ότι ως παιδί. Σε μια από τις επισκέψεις μου παραβρέθηκα σε κάποια σεμινάρια υποκριτικής που δίδασκε ο μεγάλος ηθοποιός Λυκούργος Καλέργης. Εκεί, από ένα φυλάδιο που έπεσε στα χέρια μου έμαθα πολλά για την ιστορία του θεάτρου.
Το 1891 το θέατρο κατασκευάστηκε επί της οδού Αγίου Κωνσταντίνου βάση σχεδίων του γνωστού Βαυαρού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ στους γνωστούς αρχαίους Ελληνικούς ρυθμούς ενώ το 1901 ξεκίνησε ως Βασιλικό θέατρο τις παραστάσεις. Το 1903 λόγω του ανεβάσματος της παράστασης Ορέστεια του Αισχύλου δημιουργήθηκαν επεισόδια από κάποιους αρχαιολάτρες, τα γνωστά Ορεστειακά. Απο το 1908 εως το 1932 που το θέατρο γίνεται Εθνικό, σταμάτησε τις παραστάσεις με μερικές μόνο εξαιρέσεις. Το 1938 με χορηγό το Εθνικό πλέον θέατρο δίνεται η πρώτη παράσταση αρχαίου δράματος μετά την αρχαιότητα στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου ενώ από τότε και μετά παρέλασαν από τη σκηνή του μεγάλοι θρύλοι του Ελληνικού θεάτρου που είναι άξιοι αναφοράς όπως η Μελίνα Μερκούρη, η Μαρίκα Κοτοπούλη, ο Αιμίλιος Βεάκης, η Κατίνα Παξινού, ο Αλέξης Μινωτής, η Έλλη Λαμπέτη, ο Δημήτρης Χόρν, ο Μάνος Κατράκης και άλλοι πολλοί.Το σημερινό εθνικό θέατρο διαθέτει έξι σκηνές και δραστηριοποιήται καλλιτεχνικά όλο το χρόνο. Στη σημερινή νέα σκηνή του δίνονται πολύ αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις ενώ η αποκατάστασή του έχει σχεδόν ολοκληρωθεί για να συνεχίσει την ένδοξη και μακροχρόνια πορεία του στη τέχνη και τον πολιτισμό.
Για κάποιον που αγαπάει την ιστορία του θεάτρου μια απλή επίσκεψη στον ιστορικό κατά πολλούς θεατρόφιλους αυτό χώρο είναι επιβεβλημένη. Το εσωτερικό που έχει ανακαινισθεί πάνω ακριβώς στα πρώτα σχέδια θα καταπλήξει τον επισκέπτη και θα τον γυρίσει έναν αιώνα πίσω, όταν κάτσει στα βελούδινα κατακόκκινα ξύλινα καθίσματα, όταν βρεθεί στους ημικυκλικούς εξώστες με τα χρυσά ξυλόγλυπτα και δεί εντυπωσιασμένος τον τεράστιο πολυέλαιο εποχής.Αν αφεθεί για λίγο μπορεί μέσα στο ημίφως της κεντρικής σκηνής να δεί μια σκιά να ξεπετάγεται από το παρελθόν και ν’ ακούσει τη φωνή του Δημήτρη Χόρν από μια άλλη εποχή να λέει : Αυλαία - Φώτα παρακαλώ..
Ethnisches Theater9
